Mam jakieś nieodparte wrażenie, że w wyżowym powietrzu znad Atlantyku które przyniosło pierwsze powiewy wiosny wyczułem lekkie zniecierpliwienie milionów fanów, które z zapartym tchem siadają regularnie przed monitorami by śledzić najnowsze posty na matfiz.wordpress.com. I to zniecierpliwienie nie wynikające nawet z tego że za chwilę nasi bracia ze wschodu obdarują nas kolejnym niżem, żeby drogowcy mogli się ubiegać o wypłaty za nadgodziny w pługach, ale bardziej z tego że spadła nam coś częstotliwość wrzucania postów, i to spadła już poniżej magicznej granicy 0,000001 Hz (przypominam że 1 Hz to 1/s), albo jak czasem mawiają co niektórzy: Od tygodnia już nic nie było.
No to się zebrałem no i będzie COŚ. Za takie stwierdzenie u profesor matematyczki na ostatniej lekcji dostałbym 5 punktów gdyby mnie Kacper nie ubiegł, ale dzisiaj raczej się punktów nie spodziewam, bo nie mam za mocno jakiejś konkretnej idei na posta, bo moja wena nie dała sobie jeszcze dzisiaj wytłumaczyć, że już święta minęły i pora wracać do pracy.
Będą jednak cytaty w żałosnej wręcz liczbie sztuk pięciu:
Język polski
-1-
Omawiamy “Rotę”
Prof: Słowa “Nie rzucim ziemi…” świadczą o tym, że z jaką liryką mamy do czynienia ?
Wiesław: No z taką feudalną trochę.
10 punktów bym dał nawet na miejscu Profesora. A co tam. Na zachętę.
-2-
Apan: Ale nie, nie, ja się nie zgłaszałem, ja tylko się po głowie drapałem!
Michał usprawiedliwia swoją uniesioną rękę po pytaniu Profesora: “Kto przeczytał Potop?”
Fizyka
-3-
Prof: No ile może wynosić powierzchnia źrenicy?
Kacper: Hektar ?
Zad. Oblicz grubość soczewek w okularach, po założeniu których odbierany przez obserwatora z zewnątrz pozorny promień źrenicy wynosi 15 m.
Te cytaty w miarę świeże jeszcze były. Następny już zdecydowanie z czasów dawniejszych pochodzi i w ogóle nie wiem jakim cudem pominąłem go w poprzednich zestawieniach. Nadrabiam zatem:
Sytuacja: Profesor Wychowawczyni kazała Apanowi narysować coś na tablicy. No to Apan rysuje…
Prof: O Michał pięknie narysowałeś.
Apan: Dziękuję.
Prof.: Nie no, bo naprawdę super Ci wyszło. Chociaż wiesz co weź tutaj jeszcze takie coś dorysuj. <No to Apan rysuje znowu. Po chwili, jak już skończył> Nie no, nie tak! Teraz to całość scharzaniłeś!
Apan: Kurde! Dogodzić kobiecie!
Nie oszukujmy się. Kto nie widział tej sytuacji na własne oczy tego całego komizmu sobie nie wyobrazi 
Cytat ostatni natomiast trochę różni się od pozostałych bo padł na zajęciach pozalekcyjnych, chociaż został wypowiedziany przez prof. Chęcińskiego, a więc postać dobrze nam wszystkim znaną. Oto jak rozpoczął on pewne piękne przedświąteczne zajęcia:
Prof: The main aim of this lesson is to kill you by inversion.
W wolnym tłumaczeniu: Głównym celem tej lekcji jest zabicie was za pomocą inwersji. Sympatyczne. No i przyznam że chybił minimalnie
A na zakończenie dwie muzyczne dedykacje. Pierwsza dla osób przystępujących w sesji Lato 2008 do egzaminu CAE. Utwór RHCP My Friends, ale istotniejsze że z krążka One Hot Minute, która to nazwa przed egzaminem nabrała dla nas zupełnie innego znaczenia: weź tu człowieku w ciągu jednej minuty opisz cztery obrazki, różnice między nimi, podobieństwa i wskaż swój ulubiony wraz z uzasadnieniem. Dobra, uwierzę tym którzy mówią: Impossible is nothing. Ale tylko na słowo.
A po drugie zespół który po raz pierwszy usłyszałem w tym tygodniu. Z racji narodowego święta na Białorusi nieuznawanego przez reżim Łukaszenki, w studiu Radiowej Trójki wystąpił zespół NRM (skrót rozwija się tłumacząc na nasze: Niepodległa Republika Marzeń) i muszę przyznac, że zrobił na mnie bardzo pozytywne wrażenie. Tak więc utwór Try carapachi żebyśmy nie zapomnieli, że my swój Tybet mamy bliżej. No i że nasi wschodni sąsiedzi też potrafią zagrac niezłego rocka.
Kuba
